Direkt zum Inhalt der SeiteDirekt zur Hauptnavigation

Amsterdam, 21 december 2012

Blog: Dit is het einde van onze oude, vertrouwde wereld (en ik heb er geen problemen mee)

Door Stefan Schmidt, Directeur Productstrategie bij omnichannel specialist hybris

De mens is een raar wezen: we willen vooruitgang, maar we zijn bang voor verandering, ook al weten we dat vooruitgang niet mogelijk is zonder verandering. Daarom zijn we verstrikt in de vicieuze cirkel van innovatie, angst en normaliteit. Vervolgens raken we weer verveeld door die normaliteit en dan gaan we weer innoveren.


Ik hou van geschiedenis en ik vraag me af aan welke kant ik had gestaan in het zo belangrijke tijdperk van de Industriële Revolutie, als ik in die tijd had geleefd. Aan de kant van de vernieuwers of aan de kant van degenen die de machines vernielden? Zou ik een voorvechter of een scepticus zijn geweest?


In 2012, dat door sommigen ook wel de 2e Industriële Revolutie wordt genoemd, heeft de technologie de manier waarop wij werken, produceren en wereldwijd zaken doen, ingrijpend veranderd.Het internet is uitgevonden om informatie snel en efficiënt uit te wisselen, maar zoals bij alle uitvindingen, kleeft er ook hier een nadeel aan. Dit is geen nieuw gegeven.



Toen Carl Benz de auto uitvond, kon hij ook niet weten hoeveel mensen er door zijn uitvinding om het leven zouden komen. Of dat het schade aan het klimaat zou aanrichten en dat wij afhankelijk zouden zijn van schaarse grondstoffen zoals olie.


En het nadeel van het internet? Het is bijna niet te geloven, maar het grootste voordeel hiervan - het beschikbaar maken van en doorgeven van informatie - is tevens het grootste nadeel. We hebben toegang tot informatie, waar en wanneer wij dit ook maar nodig hebben. En dit buiten de gangbare media om, waarbij we poortwachters zoals uitgevers, televisiestations of retailers omzeilen. Kennis is macht en die macht hebben wij in handen.


Het heeft, net als vele andere uitvindingen, onze oude, vertrouwde wereld op zijn kop gezet. Hierdoor is het iets nieuws, iets anders geworden. Desondanks heeft de mens het internet toch omarmd, ook al doen hierover angstaanjagende verhalen de ronde.


Dit brengt me op de discussie over persoonsgebonden prijzen. Deze zijn vandaag uitgebreid besproken in een artikel op de BBC-website. (http://www.bbc.co.uk/news/business-20396091). Het fenomeen van persoonsgebonden prijzen is niet nieuw. Dit hebben we al vaker gezien. Prijzen worden offline en door de retailer bepaald en zijn niet doorzichtig voor de klant of wie dan ook. In grote delen van Europa is onderhandelen over de prijs onderdeel van de cultuur. Iedere prijs is daar persoonsgebonden en deze wordt bepaald door de informatie die de verkoper over jou heeft en je eigen onderhandelingsvaardigheid. Kun je dit eerlijk noemen?


De technologie heeft dit gebruik uitgebreid, waardoor retailers informatie over hun klanten krijgen. Vervolgens zetten zij dit in voor persoonlijke aanbiedingen wanneer deze klanten de winkel bezoeken. De prijs is ook persoonsgebonden, maar dat betekent niet dat een klant deze prijs ook moet accepteren. Vandaag de dag pakken we er eenvoudig de smartphone bij om online prijzen en de beschikbaarheid van wat we willen aanschaffen te controleren. De klant heeft een machtspositie, omdat de klant keuze te over heeft. Is de mededingautoriteit dit soms ontgaan?


Slimme retailers begrijpen dat hun klanten om zich heen kijken en dat klantentrouw wordt ondermijnd wanneer de klant een beter aanbod krijgt. Daarom moet persoonsgebonden prijsstelling verstandig worden ingezet. Als de prijs niet aansluit bij wat de klant wil uitgeven, dan verliest de retailer de slag. Zelfs wanneer de informatie aangeeft dat er een mogelijkheid is om een hogere prijs te vragen, dan kunnen retailers daar hoogstwaarschijnlijk maar één keer mee wegkomen. Zeker in een wereld waarin je prijzen eenvoudig met elkaar kunt vergelijken.


Volgens mij onderschat de schrijver van het BBC-artikel de macht van de klant en het gemak waarmee hij informatie kan vinden over de aankopen die hij wil doen. In plaats van een doembeeld te schetsen, had de schrijver aan de lezers ook de voordelen van prijsstellingen kunnen uitleggen. Zoals Emanuel Kant al zei: “In het tijdperk van de Verlichting heeft de mens zijn lot in eigen handen en is hij niet aan de goden overgeleverd.”